Bugün: 28.03.2020

HAYDARPAŞA GARINDA...


Şimdi seni daha çok özlüyorum baba... 
gözlerim bulutlanırken her gece,

      beynimden hızlıca akıyor kelimeler, cümleler,

      destanlar yazıyorum sanki. 
    durmuyor... 
       hızlıca akıyor düşünceler saatlerce beynimde... 
        seni yazıyorum, sen`le konuşuyorum baba.
Haydarpaşa Garına gidiyorum sonra.
   hızlıca uzaklaşarak senin trenin kalkıyor gardan, 
     düşüncelerim gibi 
       hızlıca akıyor vagonlar...
             babam gidiyor... 
ama bana, bir çanta dolusu çikolata getirecek...
   biliyorum. 
el sallıyorum sonra, her gün evimizin üstünden geçen uçaklara

         babaa... diye bağırarak bebeğimi sallayıp , 
       yarın akşam dönecek sanarak... 
Hani, demiştin ya izine geldiğinde;
     `uçakla döneceğim bu sefer, tren zor oluyor` diye... 

`60 lı -70`li yılların arasıydı... babamın Almanya’dan getirdiği uzun saçlı bebeğimi, hava alanından (6.ana jet üss) kalkıp evimizin tam üstünden geçen uçaklara , gökyüzüne doğru kaldırır, el sallar gibi sallar babaaaa diye bağırırdım. 
   o gün bugün büyüdüm anne oldum,
      çocukluğumdan kalan `ezberim` hiç bozulmadı,
   aynı baba hasretiyle .. .
          ezberlemiştim hasretleri.. 
    su gibi ezberlemiştim gurbetçi kızı olmanın ne olduğunu.. 
şimdi her uçak geçişinde kendi evimin üstünden, 
    koşarım pencereye, balkona..
       hani, bir saçlı bebeğim olsa, 
           gökyüzüne uzatıp, bay bay yapabilsem babaaa … diye bağırarak... 
               Umud ederek döneceğini...

 

Aynur Ç.Arıcan

 

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 114