Reklamı Geç
YAZARLAR
AŞAĞILIK PSİKOLOJİSİ VE İNSANOĞLUNUN DEHLİZLERİ
Ozan Utku ARICAN
09 Mayıs 2022 - Pazartesi 03:53
370 defa okunmuş.

 

İnsanların yıllar içerisinde kendilerini tanıyamamaları çok büyük bir sorunu beraberinde getirir; ‘aşağılık psikolojisi’.  Hayatın uzun dönemeçlerinde kendi benliğine rastlayamayan insanlar genellikle kendilerini gerçekleştirme noktasında sürekli bocalamalar yaşar. Yaşamlarını sürdürmek amacıyla belli işler yapmak zorunda kalsalar da, ilerleyen yaşlarda hoşlandıkları bir hobiyi keşfetseler de hemen bir hüzün kaplar onları. Keşke kelimesinin ağızdan dökülüşüyle birlikte, film şeridi gibi gözlerinin önünden geçen ömür perdesinde kayıp geçen zamanın küllerine saplanıp kalırlar. Bu, aynaya baktıklarında acınası bir gülümsemeyle insana çekiç gibi vurur. Artık bir şeylerin olması için gereken zamanda ve yerde değillerdir.  Vakit çok geçtir yaşanacaklar için. Yaşanamamak, insanın kursağında adeta bir adem elması gibi takılıp kalır. O öylece yüreğinin derinlerine yuvarlanan alev topu gibi göğüs kafesindeki kemikleri yüzeye doğru yakmaya başlar. Sanki ölü zamanın taneleri kıvılcımlar saçıyordur. Her gece yumru gibi orada öylece duruyordur.
   Yaşanabilecek yoğun hisleri birazdan hayalimizde canlandırınca bile insanın nasıl bir çıkmaza düştüğünü anlamakta güçlük çekmiyoruz. Kısa bir hayat çizgisini en güzel şekilde göğüslemek ve sonuna kadar hayatın tadını çıkarmak isteyen bizler için en kötü şey bomboş ve düş kırıklarıyla dolu bir yaşamda nefes alarak ölüme yürümenin verdiği derin sarsıntı ve yıkım... Ölümden korktuğumuz kadar belki de içimizde yoktur böyle karanlık bir dehliz. Her gün unuttuğumuz ve her an yanımızda taşıdığımız ölüm gerçeği, insanın varoluşsal problemlerinden biri. Bu hiçbir zaman değişmeyecek; insanın, hayatın dönemeçli ve zorlu yollarında kendine kavuşmaya çalışması gibi. İnsan kendine kavuşmak, gerçekleştirmek ve hayalinde kurduğu yaşamı en kısa zamanda oluşturmak ister. Örneğin ardında bir çocuk bırakmak arzusunu hisseder.. Çünkü kendisinden sonra Dünya’da onun soyunu devam ettirecek birisinin bulunması onun iç rahatlığıyla dünya hayatına gözlerini yummasına olanak sağlar. Ya da içgüdüsel olarak bunu yapma ihtiyacı hisseder. ‘Yuvayı dişi kuş yapar’ misali kadın da benzer içgüdüler ya da yönelimler içindedir. 
   İşte bu kısacık hayatta, gelişine bir şekilde hayata atılan insan, nasıl ve nerede yaşayacağını da kestiremediği için devam eden süreçte hayalindekileri başarıp başaramayacağını maalesef bilemez. Bunu akış gösterir; savaşın tam göbeğinde Dünya’ya gelip bir komutan, ya da başka bir yerde doğup profesör olacak. Ancak onu nihai olarak ortam şekillendirecek. 
    İnsan hayatında ne olursa olsun, çocukluğunda büyüdüğü yer, gördüğü yaşamlar, çektiği acılar ve mutluluklar onu gelecekte oluşacak kişiye dönüştürür. Biz buna yaşantı diyoruz. Yani bizi biz yapan süreç ve yerler. Ancak bu süreçte ruhunu yitirmeyenler, kalplerini iyilik ve doğru azimle dolduranlar bembeyaz pamuksu bir rahatlık içinde nefes alırlar. Oluşum evresinde, karakterini yitiren, doğru zeminde duramayan ve zamanla omurgasız bir duruşa sahip olan insanlar; ömürleri boyunca çevrelerine de bunu yansıtarak, toplumsal sıkıntılara dahi sebep olabilecek meseleleri ortaya çıkarırlar. Üzüm üzüme baka baka kararır misali ailelerini de kendilerine benzeterek, kimliksiz, ruhsuz ve samimiyetten yoksun içi boş hava balonlarına dönüşürler.  Çok iyi yaptıkları bir işleri dahi olsa, içlerinde gerçekleştiremedikleri benliklerinin ağırlığı altında ezilirler. Bu eziliş esasında arzuladığı işe ve mesleğe ulaşamamaktan kaynaklanmaz, karaktersiz ve suratsız, maskeli mahlûkatlara dönüşürler. Hani Mevlana’nın söylediği gibi, ‘Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol’. İşte insan ne olursa olsun, nereye varırsa varsın, istemediği bir meslek sahibi de olsa, önce dümdüz bir omurgaya sahip olmalı. Suratsız değil;  kendi diliyle, beyniyle, gözleriyle, elleriyle, karakteriyle özgün ve özel olmalı. Yoksa ne göründüğü gibi olur ne de olmak istediği gibi görünür.

Adınız
Yorumunuz
Hiç yorum yapılmamış.

Diğer Yazıları

BANDIRMA'YA BANDIRMA VAPURU YAKIŞIR!
134
Türkiye’de Siyasi Yol Ayrımları ve Asıl Meselemiz
71
Tarih boyunca aynı gerçekle yüzleşmek...
136
ÇIKAR MI DÜNYANIN ACISI Bİ’ ZEYTİNDEN?
379
‘Biz Kuva-yı Milliyeciyiz oğlum’
345
KUKLACI-SAHNE-OYUN
1078
15 Temmuz - Neyi Niye Yazmaktan Korktunuz?
240
KEMALİZM’DEN RAHATSIZ OLANLAR…
185
ATA'NIN YOLU
229
YOL HARİTASI
246
GÖKBÖRÜ
240
KARTALKAYA FACİASI ve DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
239
DEPREM GERÇEĞİ VE SOSYOLOJİK DURGUNLUK
219
YILLAR ÖNCE YAZDIĞIM BİR YAZININ ANIMSATTIKLARI
222
SURİYE MESELESİNE NASIL BAKMALIYIZ?
226
BARIŞ- DEMOKRASİ – CUMHURİYET VE NEO-LİBERALİZM?
245
Türk Rönesansı: KÖY ENSTİTÜLERİ (1940-1954)
286
Türk Siyasi Zihniyeti Neden Çözüm Üretemiyor?
387
TÜRKİYE'DE DOĞRU SİYASET HANGİ İLKELERE DAYANMALI?
327
HAYAT BİZE NEYİ ÖĞRETEMEDİ?
301
GERÇEĞİN IŞIĞINDAKİ BUKALEMUN
316
TARTIŞMA VE ELEŞTİRİ KÜLTÜRÜ NİYE ÖNEMLİ?
421
GERÇEĞİN IŞIĞINDAKİ BUKALEMUN
310
ŞEREF VE İSTİKLÂL
318
İktisadi Krizler Tüketim Alışkanlıklarını Nasıl Etkiledi?
326
Anadolu ve Türkler
308
SİYASİ DURUŞ VE KİMLİK SORUNU
325
‘Türkiye, Türkiye’den Büyüktür’
343
KIVILCIM
312
GAFLET-DALALET-HIYANET
359
TOPLUMSAL ALZHEİMER
354
TÜRKİYE'DE EĞİTİM ÜCRETSİZ Mİ?
362
ABD'NİN 'CAMBAZA BAK' OYUNU !
355
FİYASKO: NEO-LİBERAL EKONOMİK-POLİTİKA
384
İNTERNETİN NATO'SU NE ANLAMA GELİYOR?
310
TARİHTE BİR YOLCULUK.. (1)
328
KÜLTÜREL DÖNÜŞÜM VE EĞİTİM
324
BİR PULSUZ DÜŞÜNCE
362
DOSTOYEVSKİ'den TOLSTOY'a...
367
MABED
308
ATATÜRK VE DEVRİM -2-
314
BU GİDİŞLE...
386
ATATÜRK VE DEVRİM -1-
312
CEPHANE
372
BELEDİYE, HALKLA İÇSELLEŞME VE HALKÇILIK
359
13
400
Endüstriyel Et Yığınları
328
Batıcılık ve Aşağılık Psikolojisi
370
Kapitalizm İçerisinde Şans Oyunu ve İnsana Dair..
363
GÖNLÜ YOL GÖSTERİCİ, ELİ ÖPÜLESİ İNCİLÂ ÖĞRETMEN
435
Çok Farklı Bir Gelecek..!
484
Çok Farklı Bir Gelecek..!
321
EFESLİ HERAKLEİTOS'A SELAM OLSUN
329
TAVUĞUN BACAĞI..!
336
Deve Kuşu Politikası
334